YAZAN: Zehra Birsen YAMAK
Yağmur Yüklü bulutlar
Yağmur yüklü bulutlarımdan
Dökülen damlalar “Sen”din
Sen doldururdun denizlerimi
Ve ben
Boğulurdum denizlerce..
Her çiçek senin adını taşırdı
Koklar
Ve solardım renklerce...
Baharlarla toprağıma düşerdin
Ilık, ılık cemrelerce...
Dallarım Sen’i yüklenirdi
Tatlanırdı meyvelerce...
Seninle örtünürdü kışlarım, bembeyaz
İpeklerce...
Güneşte Sen’i görürdüm
Gün gitse ölürdüm
Ay ışığına tutsak kalırdım
Fenerlerce
Zaman hep Sen’i vururdu
Saatlerim hep Sen’i
Ben Sen’i durdurur
Ve zamanı unuturdum
Saatlerce…
Rüzgarlarımı sen estirir
Fırtınalarımı sen dindirirdin
Siler süpürürdüm, özlemlerce
Sen; meddi cezirdin
Gittiğin an gelirdin
Ve ben kumsalda… Yorulurdum
Köpüklerce…
Şimdi sen yoksun
Ben de yokum aslında
Biz paramparçayız
Yoklar ötesi faslında
Sen ve ben
Yokluğumuzca, yokluğa yol almışız
Yoklar ülkesinde
Yok ötesi rüyalara dalmışız
Ve şimdi söyle neden
Neden
Yağmur yüklü bulutlarda kalmışız.
Emin'e
