YAZAN: Emine KAMÇI
Önce bir soluklandım denizin kıyısında.
Sonra ona rastladım bir çınarın altında.
Kemeraltı’na doğru ilerlerken peşine;
Yollandım sokakların ücra köşelerine.
Nerde konakladıysa durdum, dinledim onu.
En acıtan öyküler Bey Baba’nın gönlünden
Akıyordu sel gibi sözcüklerle dilinden.
Tadını bilmediğim nargileyi onunla
Paylaştım sessiz suskun bir kuşun kanadında.
Biz sustuk o anlattı;
Bıkmadı usanmadı.
Uçtuk öbür zamana,
Geldik can pazarına.
Öyle çok zulüm vardı;
Tanrı bile korkardı.
Taşlarla paçavralar,
Tenimi delip yaktı.
Her şey dehşet korkunçtu;
Harcanan emek boştu.
Yananlarla yakıldım,
Bir kuytuya atıldım.
Korkuya yenilerek
Ölülere katıldım.
Peki ne olacaktı?
Böyle mi kalacaktı;
Bey Baba’nın ağıdı
Kimden sorulacaktı.
